ALLAH YARINA BIRAKIR AMA YANINIZA BIRAKMAZ!
Bir zamanlar boyunlarında bordo-beyaz atkılarla poz veren, Hatayspor üzerinden şehrin heyecanına ortak olanlar, bugünlerde Hatayspor’un ismini dahi ağızlarına almıyor.
Bu yazının, Çorluspor deplasmanından puanla dönen teknik kadro ve futbolcularımızla herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır.
Aksine, onları kutluyor, gösterdikleri mücadele azminin ve inancın bundan sonraki karşılaşmalarda da devam etmesini diliyorum.
*****
Bir zamanlar boyunlarında bordo-beyaz atkılarla poz veren, Hatayspor üzerinden şehrin heyecanına ortak olanlar, bugünlerde Hatayspor’un ismini dahi ağızlarına almıyor.
Hatayspor’la ilgili sorular geldiğinde ise demagoji yaparak, kaçamak cevaplarla konuyu geçiştiriyor, üzerini örtmeye çalışıyorlar.
Hey gidi Hatayspor hey!..
Sen bize ne güzel günler yaşattın…
Süper Lig’de boy gösterdin, büyük takımlarla mücadele ettin. Bu şehrin adını Türkiye’nin dört bir yanında duyurdun. Bazen sevincimiz, bazen gururumuz, bazen de ortak paydamız oldun.
Ama biz sana kötü gününde sahip çıkamadık.
Hiç kusura bakmasınlar…
Taraftarın da sana sahip çıkmadı!
Şimdi dönüp Bursa’ya bakıyorum.
Bursaspor ile şehri nasıl bütünleştirdiklerini, nasıl tek vücut olduklarını görüyorum. Her hafta tribünlerdeki atmosferlerini imrenerek izliyor ve ister istemez içimden şu cümleyi geçiriyorum:
“Bizim neden böyle bir taraftarımız yok?”
Bursa’da Bursaspor söz konusu olduğunda A partilisi, B partilisi, C partilisi yok.
Müslümanı, Hristiyanı, Yahudisi yok.
Zengin-fakir, sağcı-solcu ayrımı yok.
Çünkü konu Bursaspor!
Kulüplerine yapılan bir haksızlık karşısında kenetleniyorlar. Tepkilerini ortaya koyuyor, seslerini yükseltiyor ve şehir olarak kulüplerinin arkasında duruyorlar.
Şimdi Bursa’da şehri yönetenler çıkıp, “Takım küme düşerse düşsün, ne yapalım, bizim daha önemli işlerimiz var!!” desinler de görelim!
Diyebilirler mi?
Diyemezler…
Çünkü karşılarında sadece bir futbol kulübü değil, kulübünün arkasında duran bir şehir var.
Bizde ise ne yazık ki durum farklı!
Hatayspor taraftarı organize olamıyor.
Daha doğrusu, gücünü ortaya koyamıyor.
Bir araya gelemiyor.
Ortak bir ses çıkaramıyor.
Herkes kendi köşesinden konuşuyor.
Herkes sosyal medyada tepki gösteriyor.
Ama iş gerçek bir mücadeleye geldiğinde ortada kimse kalmıyor.
Oysa bugün güçlü bir Hatayspor taraftarı olsaydı…
Hatayspor’u bu hale getirenlerden hesap sorulurdu.
Şehri yönetenlere hesap sorulurdu.
Siyasetçilere sorulurdu.
Kulübü yönetenlere sorulurdu.
Herkes konuşuyor.
Hem de öyle güzel konuşuyor ki…
Dinleseniz sanırsınız ki Hatayspor’un bu hale gelmesinde herkes üzerine düşeni fazlasıyla yapmış.
Herkes kulübü korumuş.
Herkes mücadele etmiş.
Herkes fedakârlık yapmış.
Herkes Hatayspor için elini taşın altına koymuş!
Ama kimse dönüp asıl soruyu sormuyor:
Peki Hatayspor bu hale kendiliğinden mi geldi?
Bu kulüp bir günde bu hale gelmedi.
Kötü yönetimlere teslim edilmesi, yapılan yanlışlara ve başarısızlıklara göz yumulması sonucunda bugün karşımızda duruyor.
Ve şimdi herkesin kendisine dürüstçe sorması gerekiyor:
Hangimiz görevimizi yaptık?
Biz o sınavı geçemedik!
Daha acısı, Hatayspor’un sesi bu şehrin içinde giderek kısılıyor.
Hatta bu sesin tamamen kapanması için büyük çaba sarf ediliyor.
Bu çaba içinde olanlar; şunu unutmayın!
“Allah yarına bırakır ama yanınıza bırakmaz!!.”
